De Frontstreek
van 30 juni tot 4 juli
Bikepacking in Noord Frankrijk van hotel naar hotel.
Mijn reis is geïnspireerd op de uitgave "Fietsen in de frontstreek, de mooiste routes tussen Nieuwpoort en Amiens" van het Davidsfonds.
Gezien ik het West-Vlaamse deel al heel goed ken, neem ik het gedeelte in Frankrijk voor mijn rekening, beginnend bij Armentières.
Na het verkennen van de hoogtepunten in de regio Somme, maak ik de terugreis langs diverse gravelpaden richting Cambrai en Valenciennes.
Mijn volledig afgelegde route:
Dinsdag 30 juni - 100 km
- Van thuis naar Givenchy-en-Gohelle
- Overnachting en Dinner: L'Heure Bleue Gîtes+Ch. d'hôtes
Alles verloopt prima, ik fiets de hele tijd langs de Leie, een traject dat ik haast blindelings afwerk.
In Warneton neem ik een pauze bij Malle Post, bar et musée de la Brasserie, dat prachtig gelegen is aan de oevers van de dode Leiearm.
Ik geniet van een alcoholvrij biertje en vraag bij mijn vertrek aan een oudere bezoeker of hij een foto van mij wil maken. Hij doet het, hoewel hij wat stijfjes overkomt, en verder is hij niet erg spraakzaam.
Vanaf Armetières is het voor mij minder gekend gebied. In Fromelles vind je talrijke kerkhoven en monumenten, waaronder het indrukwekkende Australian Memorial Park, met het aangrijpende bronzen standbeeld "The Cobbers".
Ik fiets verder naar Aubers, maar het begint te motregenen en ik besluit te schuilen in het enige café in de buurt voor een kop koffie. Binnen zijn enkele lokale gasten al flink in de wind en beginnen zelfs te dansen...
De regen is gestopt en ik vervolg mijn tocht naar La Bassée. Onderweg kom ik langs Le Tilleul du Joncquoy, een indrukwekkende lindeboom van maar liefst 600 jaar oud.
Ik heb een gesprek met een buurtbewoner die bladeren komt plukken voor zijn dagelijkse thee. Hij vertelt me alles over deze boom die zelfs de Eerste Wereldoorlog heeft overleefd.
Via la Bassée trek ik via prachtige en eindeloze gravelpaden naar Lens.
Aangezien ik bijna bij het eindpunt van mijn rit ben, de B&B in Givenchy-en-Gohelle, besluit ik om toch nog even de terril Loos En Gohelle te beklimmen.
Ik heb deze terril meerdere keren langs alle kanten op gefietst, maar elke keer blijft het een unieke ervaring om van het uitzicht te genieten.
Na de terril te zijn afgedaald kom ik voorbij het Louvre-Lens Museum waar ik een lusje fiets door de tuinen.
Ik ben iets te vroeg in Givenchy-en-Gohelle, dus ik besluit nog een heerlijke pint te drinken in de lokale kroeg voordat ik incheck bij L'Heure Bleue Gîtes & Ch. d'hôtes.
Ik word zeer vriendelijk ontvangen en de kamer is prachtig en ruim. Helaas is het diner van mindere kwaliteit; het doet me denken aan een diepvriesmaaltijd. Ze kennen echter wel de prijs; inclusief een apero en enkele hapjes: 35 euro!
Er logeert nog een Brits echtpaar die zelf hun potje koken, en dat ziet er veel lekkerder uit dan mijn kip met rijst.
Malle Post in Warneton
De prachtige gravelwegen richting Lens met in de verte de "Terrils jumeaux"
The Cobber in Fromelles
De terrils in Loos-en-Gohelle, geen onbekend terrein voor mij.
Woensdag 1 juli - 95 km
- Van Givenchy-en-Gohelle naar Flers
- Overnachting en Dinner: Les 4 chemins - Flers
Net als het diner gisteravond, is het ontbijt ook een grote teleurstelling. Ik krijg enkele sneetjes bruin brood, een homp stokbrood, een stukje kaas, fruitsap en twee vettige pannenkoeken.
Het Brits koppel is ook niet echt tevreden: "The pancakes are terrible, we didn't eat any of them, you can take them if you want". Ik heb die van mij echter ook niet opgegeten, dus nee bedankt!
Ik fiets naar de Nécropole nationale de Notre-Dame de Lorette, een indrukwekkend Frans militair kerkhof gelegen op de heuvel van Notre-Dame-de-Lorette.
Na een rondje rond de begraafplaats daal ik af naar het dorp om van daaruit via gravelwegen naar de ruïne van de abdij van Mont-Saint-Éloi te fietsen.
Een oude man komt naar me toe om me te begroeten, en al snel raken we aan de praat. Zijn naam is Albert. Nadat hij me zijn halve leven heeft verteld, maak ik een selfie met hem en nemen we hartelijk afscheid.
Ik fiets naar het centrum van Arras, waar vandaag de wekelijkse markt plaatsvindt.
Ik koop een falafelbroodje bij een kraampje. Het kost 5 euro, dus ik verwacht iets kleins. Maar niets is minder waar! Ik krijg een gigantisch stuk brood, gevuld met sla, saus en maar liefst vier grote falafelballen! De helft van het hele zootje belandt uiteindelijk in de vuilnisbak.
Mijn volgende halte is het Citadel van Arras net buiten de stad. Veel kan ik er echter niet van zien want men is volop bezig aan de opbouw van het Mainsquare festivival (link) dat dit weekend plaats heeft.
Van Arras is het een lange weg tot aan de bekende diverse indrukwekkende militaire begraafplaatsen en gedenktekens rond de stad Albert, het epicentrum van de Slag aan de Somme in 1916.
Mijn eerste stop is het Sheffield Memorial Park en het Railway Hollow Cemetery in Serre-les-Puisieux. Er is heel veel activiteit met veel Engelse bezoekers.
Bij navraag verneem ik dat deze week de 110e verjaardag van de Slag aan de Somme wordt herdacht. Overal waar ik kom, zie ik Engelse bussen en tenten met drank, en hier en daar speelt een doedelzakorkestje.
Ik wil het indrukwekkende Beaumont-Hamel Newfoundland Memorial bezoeken, maar de Franse politie houdt me tegen. Ik mag niet verder, zelfs niet te voet.
Ik verneem dat de Britse Prinses Anne hier aanwezig is, en met die bom onderaan mijn fiets is het niet verwonderlijk dat ze me tegenhouden. :-) (Een grapje voor wie het nog niet doorhad...)
Na het bezoeken van nog enkele monumenten fiets ik verder naar mijn B&B in Flers. De gastvrouw verwelkomt me hartelijk en biedt me meteen een verfrissend pintje aan.
's Avonds dinneer ik heerlijk, een lekkere malse steak met boontjes en patatjes uit de eigen tuin. Het dessert is hilarisch, 3 soezen met glazuur in 3 kleuren; Bleu, Blanc, Rouge ! De Fransen hebben gisterenavond hun match gewonnen op het WK, en dat zal ik geweten hebben...
Dat maakt reizen zo heerlijk, Albert en zijn verhalen in Mont-Saint-Éloi
Hier en daar toch wel een slecht wegdek richting Arras...
Ze hebben alles uit de kast gehaald voor de herdenking, hier een stoomtractor.
Doedelzak spelers aan het monument en museum in Thiepval
Een heerlijk pintje bij aankomst op B&B Les 4 chemins
Na de lekkere maaltijd, een Frans toetje !! Vive la france!
Donderdag 2 juli - 86 km
- Van Flers naar Curlu
- Overnachting: Le Pré Fleuri - Curlu
- Dinner: Domaine des P'tits Bouchons - Éclusier-Vaux
Net als het diner gisteren is het ontbijt uitstekend.
Vandaag maak ik een rondje langs de Somme en verblijf ik in Curlu. Annie, mijn gastvrouw, vertelt me dat het slechts 11 km van hier is! Oeps... wat jammer, ik kon vanavond gewoon hier terugkomen. Ik had dit helaas niet meteen opgemerkt toen ik mijn planning maakte.
Het weer laat te wensen over, met regen in de voorspelling. Ik fiets langs verschillende monumenten naar Albert. In het stadje neem ik een koffiepauze in een sfeervol café en raak in gesprek met een gravelbiker.
Van Albert fiets ik naar Corbie.
Ondertussen begint het te motregenen. Ik hou halt in La Petite Italie, een sfeervol restaurantje in het centrum van Corbie en bestel er een lekkere Milanese salade.
Intussen is het gestopt met regenen en fiets ik naar de vallei van de Somme. Hier bevinden zich enkele indrukwekkende Australische monumenten.
De rest van de rit volg ik de meanders van de Somme en het Somme kanaal met nog een koffiestop in La Halte Gourmande. Hier bevindt zich tevens de B&B Maison Eclusière de Froissy waar we in 2020 nog hebben gelogeerd.
Ik fiets naar Curlu via Frise waar zich Restaurant la Sarcelle bevindt. Het is de bedoeling om hier vanavond te dineren en ik wil de smalle aardeweg testen om er vanavond naartoe te fietsen.
Ik wordt goed, maar zakelijk ontvangen op de B&B Le Pré Fleuri dat tevens een boerderij is. Ik bel naar restaurant la Sarcelle om een reservering te maken, maar ik hoor dat het gesloten is! Op de website staat wel degelijk vermeld dat ze vanaf 1 juli dagelijks geopend zijn... pech dus.
Een alternatief vind ik in Éclusier-Vaux, op 6 km van de B&B: het restaurant Domaine des P'tits Bouchons. Het is een prachtige locatie en ik krijg een tafeltje op het terras met zicht op de tuin. De forel als voorgerecht was heerlijk, maar de hamburger stelde teleur.
Het stadhuis van Albert
Ik volg hoofdzakelijk deze fietsroute
La Petite Italie, een goed draaiend gezellig restaurantje in Corbie
Het Australian Corps Memorial Park in Le Hamel
De moerassen van de Somme
De boerderij / B&B Le Pré Fleuri
Vrijdag 3 juli - 98 km
- Van Curlu naar Rouvignies (Valenciennes)
- Overnachting: Best Western - Rouvignies
- Dinner: O'Grand Buffet - Prouvy
Aan het ontbijt zit ik samen met een Nederlands koppel die op terugreis zijn van Noord-Spanje, Ze hebben voor een groot deel dezelfde route gedaan als wij verleden maand.
Het weer is vandaag veranderd, geen regen meer maar zonnig en warm.
De oorlogsmonumenten zijn voorbij en voor deze rit heb ik zoveel mogelijk gravelpaden uitgezocht. Dat valt goed mee al moet ik een paar keer rechtsomkeer maken wegens teveel hoge begroeiing, ik ben namelijk een beetje bang voor tekenbeten.
Na 25 km kom ik op de Route Nationale in het dorp Boursies. Er bevindt een fituur genaamd Friterie La National. Aangezien er in de wijde omgeving nergens eetgelegenheden of winkels zijn, besluit ik een sandwich met tonijn te bestellen.
De rit verloopt vlot en ik geniet van de eindeloze gravelwegen en het prachtige uitzicht over dit golvende open landschap.
Aan het einde kom ik in de regio van de voormalige mijnsites. Het is nog vroeg, en ik maak hier en daar een ommetje over de singletracks van enkele terrils.
In het Best Western hotel in Rouvignies is het heel rustig, ik ben er zo goed als alleen. Het hotel is gelegen in een industriezone en in het weekend komt hier haast niemand. Het restaurant van het hotel is in het weekend gesloten maar vlakbij bevindt zich het "all you can eat" -restaurant O'Grand Buffet.
Ik ben onder de indruk van de enorme variëteit die het buffet biedt; werkelijk alles wat je maar kunt bedenken is er te vinden, en het is ook nog eens lekker en vers!
Ik probeer van alles een beetje te proeven, zonder te overdrijven, maar op het einde heb ik toch meer dan genoeg.
Eindeloze gravelpaden in deze streek
Op het einde kom ik in de kassei-regio van Parijs-Roubaix.
Zaterdag 5 juli - 94 km
- Van Rouvignies naar huis
Laatste rit vandaag en op papier de kortste: 75 km. Ik heb er zin in en ik wil er wel een aantal kilometers aanbreien. Zo maak ik een paar grote extra lussen op de gravelpaden van het Bos van Wallers en het bos van Raismes-Saint Amand.
Wanneer ik de grens oversteek in Bléharies, is er voor mij niet veel nieuws meer te ontdekken.
De rest van de rit volgt voornamelijk de Ravel van de Schelde en het kanaal Bossuit-Kortrijk. Dat is bekend terrein voor mij.
Ik ben vroeg vertrokken deze morgen en heb goed doorgereden zonder koffiestop of lunchstop.
Om 15:00u en met bijna 100 km op de teller kom ik goed en wel terug thuis.
Terug in België met een heuse slagboom
Heel druk op de markt in Doornik.
Ook druk op de camping in Sint-Denijs, waar vlakbij het Moen Festival plaats heeft.