Aube

Deze trip stond al lang op de bucket-list van mezelf en mijn fietskamaraad Daniël, maar om een gemeeschappelijke vrije periode te vinden was het niet zo gemakkelijk. Vooral Daniël heeft niet de luxe van een gepensioneerde en moet soms goed plannen om nog een gaatje te vinden in zijn agenda. Komt daarbij dat het weer ook nog moet meezitten, want fietsen op doorweekte "chemin blancs" is geen goed idee.
Maar het is gelukt en op zaterdag 9 augustus zijn we zijn klaar voor een gravel 4-daagse in de zuidelijk Champagne streek.

Normaal was het de bedoeling om in hotel Le Val Moret in Magnant te logeren, maar door de late beslissing en het druk weekend midden het hoogseizoen was dat volledig uitverkocht. Na een beetje zoekwerk hebben we uiteindelijk in Essoyes, 25 km verderop, nog een kamer kunnen bemachtigen in B&B La Petite Parenthèse.

Zaterdag 9 augustus

We gaan met Daniël zijn auto, hij heeft weliswaar geen fietsrek maar zijn Skoda heeft een hele ruime koffer en onze 2 E-bikes gaan er vlot in.
Er is heel veel vakantieverkeer in dit wisselweekend maar toch verloopt de rit heel vlot en rond 14 u komen we al aan in Essoyes. We krijgen een warm welkom van Annie, de vriendelijk uitbaatster van La Petite Parenthèse. De auto kan op de afgesloten binnenkoer geplaatst worden en er is een fietsenstalling mét stopcontacten.

Meteen na de aankomst maken we ons klaar voor een eerste ritje van ongeveer 30 km. Dat is de eerste van de 3 lussen die we zullen doen vanuit deze locatie.

Normaal had ik die lussen uitgetekend met telkens de start vanuit hotel Val Moret in Magnant. maar gezien er daar uitzonderlijk geen plaats was, starten we nu vanuit Essoyes. Een aanpassing die zelfs een verbetering is, want van hieruit zijn er meer mogelijkheden omdat Essoyes meer centraal ligt in de regio die we willen afrijden.

In Essoyes gaan we op zoek naar een terras, het is snikheet en een lekker koud drankje zou deugd doen. Er is echter niets open, ook niet het mooie terras van Les Berges de l'Ource. Dan maar naar de Tabac Presse-winkel om toch iets te drinken te vinden. We hebben geluk, we kopen 2 gote blikken koel bier die we verorberen op een bank in de schaduw aan de Ource. 

Zondag 10 augustus

Na 35 km komen we op de Sainte-Germaine-hoogte vlak voor Bar-sur-Aube, We hebben hier een prachtig uitzicht op de vallei van de Aube. Na enkele foto's en een babbeltje met een Nederlandse familie is het even zoeken naar het pad dat ons naar de stad moet brengen. Na wat heen en weer rijden vinden we een juiste singletrack, die echter zo steil is dat we regelmatig van de fiets moeten wegens te riskant.
In Bar-sur-Aube eten we een hapje in Bistrot Nouveau, daar ben ik verleden jaar ook geweest tijdens mijn bike-packing trip. Het is lekker maar een beetje veel, een hamburger tijdens de rit is niet van mijn gewoonte.

Vlak nadat we Bar-sur-Aube buiten rijden is er een heel steile klim van 1,5km met een gemiddelde van 10% en stukken tot 17%!
We komen in een bos op een hoogvlakte en 3 km verder krijgen we een prachtige afdaling naar het slapende dorpje Spoy, waarna we meteen opnieuw flink klimmen. 
Vanaf dan laten we de wijnranken achter ons en maken we een lange en veel minder lastige lus van 27 km via Vendeuvre-sur-Barse. We genieten van de eindeloze graveltracks door de velden.

In Bertignolles komen we opnieuw in de wijnregio terecht en dat betekent opnieuw klimmen en dalen.
Ik zie dat mijn batterij nog slechts 3 blokjes aangeeft en dat verwonderd mij. Na 72 km zou dat normaal gezien niet mogen, ook al hebben we al 1.100 hoogtemeters. Zuinig rijden wordt de boodschap. Maar dat helpt niet veel, op de laatste klim val ik zonder stroom. Gelukkig kan ik aan de schouder van Daniël hangen om de top te halen. Na de klim zijn de laatste 6 km gelukkig vlak of bergaf.
Het zit er dik in dat ik zal moeten investeren in een nieuwe batterij...

Bij aankomst in Essoyes  hebben we 83 kilometers en 1.385 hoogtemeters. We hebben geluk want het terras van Les Berges de l'Ource is nog open. We drinken er een frisdrank voor de dorst gevolgd door een lekker Belgisch biertje. Mijn Orval is net als die van gisteranavond van 2023. Een goed, op de fles gerijpte Orval dus, en die smaakt heel lekker. Daniël, ook altijd te vinden voor een lekker biertje,  kiest voor een Chimay Rouge. 

's Avonds eten we in L'Union, een eetcafé met aangenaam terras aan de kerk. Het zit vol, maar dat is logisch want het is de enige eetgelegenheid die vanavond open is.
Er zijn veel lovende kritieken op internet maar onze ervaring is toch iets minder; er is een heel beperkte keuze aan gerechten en dat voor een gewone en traditionele keuken. De prijzen staan ook niet in verhouding tot de kwaliteit van de ingrediënten op het bord. Maar de prijs van de dranken spant de kroon: een flauw streekbiertje of een glas wijn aan 7 Euro is toch iets te veel!

Maandag 11 augustus

Na Mussy-sur-Seine nemen we de D17 richting Les Riceys. Ik zie echter op mijn GPS een dubbele stippellijn die paralel loopt met de grote weg. ik vraag me af waarom ik deze gravelweg niet in het parcours heb opgenomen. We beslissen om dit stuk toch af te rijden, we zien wel.
We zien het inderdaad... na 2 km mooie gravel komen we in een bos, waar het pad nog amper bestaat. Het lijntje op de GPS klopt ook al niet meer en het is 'tjoolen' om de hoofdweg opnieuw te vinden. Dat was dus de reden waarom ik dit stuk niet heb opgenomen in de rit...

We komen in Les Riceys en kopen een broodje en een drankje in de Boulangerie Chez Pépé. We nemen plaats aan een tafeltje buiten maar we beseffen niet dat we op het terras zitten van de Bar-Tabac vlak naast de bakkerij. Als de bazin naar buiten komt is die 'not amused' . Een uitgebreide sorry maakt veel goed en ze stelt uiteindelijk zelf voor om onze bidons te vullen. Nog een paar Euros in het spaarvarken en alles is weer 'peis en vree'.

Na Les Riceys komen we opnieuw in de wijnstreek terecht. We klimmen vanuit Neuville-sur-Seine naar het kleine vliegveld Aérodrome de Celles-sur-Ource. We doen hier een mooie lus met prachtige vergezichten op de omliggende wijngaarden en tevens een paar tracks van de Tour de France, de vrouwen én de mannen zijn hier voorbij gekomen tijdens die gravelritten. Na een lange afdaling komen we in Loches-sur-Ource. Hier is nog een lus gepland maar ik zie dat mijn batterij weer maar aan 30% staat.
Ik stel voor dat Daniël de lus doet en ik hem opwacht in het dorp. Na 20 minuten is hij terug en met nog 4 km te gaan komen we aan in Essoyes.

Het is vandaag snikheet geweest en een lekkere frisdrank gevolgd door een fris biertje doen deugd op het terrasje van het warenhuis Petit Casino, dat voor een keer wel open is.
Vanavond gaan we eten in de pizzeria tegenover restaurant Les Berges de l'Ource, dat vandaag gesloten is. In de loop van de avond komt de patron van het genoemde restaurant hier aan met zijn familie, ze komen hier ook een hapje eten. Hij begroet ons enthousiast en we raken aan de praat. We doen heel wat kennis op wat betreft de geschiedins van deze zuidelijke champagnestreek. Ik feliciteer hem met zijn lekkere oude Orval uit 2023, tot voor kort wist hij echter niet dat ze bij ons een meerprijs vragen voor Orval van meer den 6 maanden oud. 
Maar hetgeen we opnieuw horen is het verhaal van de oude man in Mussy-sur-Seine over de Crémant de Bourgogne die hier 25 km verder verbouwd wordt en maar de helft kost van Champagne. "Als ik een feestje geef en champagne nodig heb rij ik gewoon tot ginder" zegt ie.

Dinsdag 12 augustus